Oorsprong

Vroeger toen de Egyptische piramiden nog in takt waren, neuriede ze. Je kon de Grote Piramide al van zeer grote afstand horen, als je je oor te luisteren legde. (Willem Witteveen).  Abd’el  el Hakim  beweerde “it is all about sound” .  De piramiden waren vroeger de zichtbare in steen opgetrokken varianten van de juiste verhoudingen in de natuur.                                                                                                                Bron De Grote Piramide van Gizeh (2012) . 

Meer dan zeven – vijfduizend jaar geleden ontstonden  op verschillende plekken op de wereld piramides in gulden snede verhoudingen.
In de 21e eeuw ervaren we tsunami’s, overstromingen, extreme droogte, extreme regen, aardbevingen, smok, virussen en pandemieën.  Voordurend waarschuwt de natuur met feiten. Zij heeft gulden snede verhoudingen nodig om in leven  te blijven. Mensen gaan stug door en negeren de Gulden Sneden. De tijd is aangebroken dat wij deze verhouding erkennen in haar dynamiek, durven erkennen dat we onderdeel zijn van de natuur. Geen meester over – maar dienaar van Moeder Aarde. Geen overheersing uit levensangst, maar vol vertrouwen dat Moeder Aarde het beter weet dan ons beperkt menselijk willen – denken en voelen.

NB  De grote piramiden van Gizeh waren mijn oriëntatie. De ongeveer even oude Indiaanse piramiden in Amerika en de Bosnische piramiden in Europa wil ik echter niet onbenoemd laten. Het is veelzeggend dat er vele eeuwen geleden verspreid over de wereld dit soort bouwwerken zijn neergezet.

De Gulden Snede

Men ontdekte lang geleden de gulden snede als de terugkerende verhouding in de natuur en de totale kosmos. Zowel in planten, dieren als het menselijk lichaam. De mens ging in het verlengde ervan zelf ook ontwerpen. Piramiden zijn de oudst bewaard gebleven monumenten die gebouwd zijn volgens de gulden snede. Later volgden kathedralen, tempels en o.a.de kristalbouw begin 20e eeuw. Rond de vorige eeuwwisseling lieten componisten en kunstschilders zich erdoor inspireren: Messiaen Liturgy du Cristal, Kandinsky, Paul Klee. Het omzetten in steen ruïneert echter het dynamische, het natuurlijke altijd in beweging zijn.  Al eeuwenlang verstenen culturen in ‘ zekerheden’ – regels – wetten – voorschriften – gewoonten. Sinds de 20e eeuw in statistieken – grafieken –  bewijzen – redenringen. Meten is geen weten, is geloven in  cijfers. Gelukkig laat de gulden snede zich slechts benaderen in getallen en niet vangen in een absoluut cijfer. Zij beoogt gulden verhoudingen. In alle maten van groot tot klein kan de Gulden Snede benaderd worden. De strijd om de grootste, kleinste, eerste of laatste is buiten de orde van de Goddelijke driehoek.

Torussen in kosmos, wereld en mens

De natuur toont overal de kracht van de dynamische gulden snede. De  Torus is  het wervelende middelpunt, zij wakkert beweging aan en heeft een enorme levenskracht. Haar eeuwig stuwende kracht is en  creëert de gulden snede spiraal.  Er zijn veel variaties die we in de kosmos  kunnen  herkennen evenals in de natuur op aarde. Zo veroorzaakt ze ook speelse uitdijende kringen in ons leven, mits wij niet de beweging stagneren, blokkeren of ontkennen. In de kamers van LuPes Koningin en Koning ontwaakt de gulden snede die aanzet tot  een zuiverend panta  rhei van willen – voelen – denken – handelen.
Was er energie stroming in de piramide en eromheen? We vermoeden van wel. De piramiden zijn niet meer in takt, toch ervaren mensen haar energetische krachten.

Ontstaansgeschiedenis van LuPe.

Hoe en waartoe moet de mens worden geschoold volgens de maatschappij

De maatschappij schrijft onderwijswetten voor vanuit het maatschappelijk belang dat zij erbij hebben. Wie betaalt, bepaalt helaas en de economie is de actuele heilige afgod. Het consumentisme de duivel. Opvoeding en onderwijs beperken zich daardoor tot bruikbare zaken voor de maatschappij. Ze bekommeren zich minder om vorming van de mens. Ze gaan voorbij aan diens kiemkern die rijke mogelijkheden in zich draagt.
De maatschappij vraagt het onderwijs mensen af te leveren, die

  • als product, enige kennis hebben en iets kunnen. Kunde (ambacht) werd minder vereist.
  • enige mate getraind zijn, kunnen reproduceren – experimenteren en produceren.
  • kunnen analyseren, conceptualiseren, realiseren en reflecteren.

De wereld werd overspoeld door betweterige beleidsmakers, coaches, begeleidingsdiensten. Door onderzoeken, rapporten, toetsen, afvinklijsten.  Gevolgd door bureaucraten die alle ict ontwikkelingen inzetten om nog beter te kunnen controleren en bewijzen. Zij allen verdienen het veelvoudige van hen die het daadwerkelijke werk realiseren. De maatschappij is een kind met een waterhoofd geworden en weet niet meer hoe de handen uit de mouwen te steken.

Het leven  vraagt Homo Ludens  om Homo Sapiens en Homo Faber te vergezellen.

Leven en samenleven op deze aarde vraagt veel van iedereen, het vraagt om

  • waarnemen, gewaarworden, expressie, communicatie, reflectie
  • een open speelse houding en verhouding tot alles om je heen
  • bewustwording, zelfbeeld en begrip, heldere sturing, respect, zelfvertrouwen
  • ludisch spel met alles dat voorhanden is om te ontdekken, ervaren en van binnenuit te kennen
  • vanuit verschillende standpunten te reflecteren op hetgeen zich voordoet.
  • kwalitatieve persoonlijke begeleiding tijdens je levensweg
  • rijk opgeleide vrije begeleiders, vertrouwd met veranderingen
  • een ontwaken van ieders persoonlijke verantwoordelijkheid tot een leven lang leren.

De tijd van verworven kennis overdragen, zonder daadkracht, lijkt voorbij.

Denken, praten, lezen, rekenen, schrijven, adviseren, controleren en turven mobiliseren onvoldoende daadkracht. Steeds meer jongeren vragen zich af wat de waarde is van dit al.  Ze weten zich geen raad met hun behoeften en dromen. Waarom zich inzetten voor een maatschappij, die niet ten dienste is van hen ? Blijven dubbelop verdienende en vaak onervaren beleidmakers het voor hen bepalen? Met als uitvoerders: communicatie deskundigen, betweterige bemoeials, schoonschip makende interim managers?

De gehoorzaamheidscultuur * bracht slachtofferschap en wijzen naar de ander als oorzaak met zich mee. Het christendom dat verbeelding en scheppen verbood* , zorgde voor afhankelijkheid van machthebbers. De eigen verantwoordelijkheid raakte verward en verzwakt. Het materialisme, consumentisme en de verleidingskunst vervingen het idealisme en de soberheid. Nog steeds gehoorzamen de meesten, maar dan nu de commercie.

Hoe kun je als pedagoog jongeren het best begeleiden?

De huidige onvruchtbare afvinkcultuur, de wervelwind van ontwikkelingen, de waanzinnige digitale mogelijkheden. Ze vragen een andere aanpak, een balanceervermogen tussen

  • jezelf trouw zijn en de samenleving dienen,
  • geloven in wetenschap en in spiritueel bewustzijn
  • de onzekerheden die het leven met zich meebrengt
  • willen – denken – voelen – handelen
  • woorden – beelden – klanken – ritmes in allerlei talen en culturen

Als je tekent – zie je meer.
Zing je, dan hoor en voel je beter wat je zegt.
Als je danst – ervaar je meer.
Speel je, dan besef je wat je tussen de regels door of al handelend, bewegend zegt.

Opdat ieder zich ontwikkelt van expressie naar communicatie, van solo naar samen. Van ego naar jezelf zijn, van eigen belang naar gezamenlijk belang. Een samenleven waarin ieder zelf verantwoordelijkheid draagt. Zich verantwoordelijk voelt voor hetgeen z/hij zegt, doet en laat.

Omdat ik de toevalligheden niet kan sturen, stuur ik mezelf
en richt ik me ernaar als zij zich niet naar mij richten. 

                                                                                                                                                                         Michel de Montaigne

*  Dorothe Sölle: Fantasie en gehoorzaamheid 1970
Ubbergen, update lente 2024